Thursday, 15 January 2015

ஐ - விமர்சனம்


சோசியல் மெசேஜ் வச்சு படம் எடுத்தா, "இந்த ஆளுக்கு வேற படமே எடுக்க தெரியாது போல, எப்ப பாரு எச்ச துப்புனா தண்டன, லஞ்சம் வாங்குனா தண்டனன்னே எடுத்துட்டு இருக்கான்"ன்னு குற கண்டுபிடிப்பாங்க. சரி சாப்டு பேசுனா சாப்டு பேசுவோம், சகட்டுமேனிக்கு பேசினா வேற மாதிரி பேசுவோம்ன்னு அபூர்வ சகோதரர்கள் மீட்ஸ் அந்நியன்னு எடுக்கலாம்ன்னு ஷங்கர் கோதாவுல குதிச்ச ஐ - மெரிசல்லா இல்ல குடைச்சல்லா?



உண்மையான காதல்ன்னா உமா ரியாஸ்ஸயே கொடுப்பேன்னு ஷங்கர் என்னும் இயக்குநரை நம்பி, சிக்ஸ்-பேக்ல இருந்து  ஹன்ச்-பேக்  வரைக்கும் ஒடம்பு தேய தன்னை வருத்திக்கொண்டு உழைப்பை கொட்டி இருக்காரு விக்ரம். ஆரம்பத்துல பாடி-பில்டரா வர காட்சிகள், பிறகு மாடலா மாறிய லீ, எதிரிகளால் பழிவாங்கப்பட்டு உருவம் சீர்குழைந்து வர கூனன்னு எங்கேயும் குறை வைக்காம நிறைவா செஞ்சிருக்காரு. ரொமான்ஸ்ல எப்பவும் ஸ்கோர் பண்ண மாட்டாரே, எப்டி ஏமியோடன்னு  யோசிச்ச எடத்துல எல்லாம் நல்லாவே பண்ணிருக்காரு. கோவிலுக்கு வெளியே ஏமி தன்னை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியாததால் கலங்கும் இடத்தில் அப்ளாஸ் அள்ளுகிறார். விக்ரமின் உழைப்பு இந்த படத்துக்கு அசுரபலம். ஆனா அந்த வாயில மெட்ராஸ் தமிழ் தான் சிம்பு படம் மாதிரி வரவே மாட்டேன்னு அடம்புடிக்குது - மோடம், அட்வைசுமென்ட்ன்னு ரொம்ப செயற்கைத்தனம், அந்த தமிழுக்கே உரிய ஏற்ற இறக்கம் இல்லாமல். ரெண்டாவது பாதியில் டயலாக் டெலிவரி கன்டிநியுட்டி வேற மிஸ்ஸிங். மாடல் ஆன ஒடனே நாக்குல த்ரிஷா தமிழ் தாண்டவம் ஆடுது Accentல,  'ஹேய்ய்ய்ய், என்ன இடம் இது?'ன்னு. குற சொல்லனும்ன்னு இல்லனாலும் உறுத்தலா இருந்த விஷயங்கள்.


காபின்னா சூடு மாதிரி, ஏமின்னா சூ(மூ)டு. லேடியோ பாடல்ல எல்லாம் ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்.. ஓம் சிவராஜாநமஹ. . என்ன தில்லாலங்கடி பண்ணி யூ வாங்குனங்கன்னு தெரில. நடிப்புல ரொம்ப பிரமாதம்ன்னுல சொல்ல முடியாட்டியும், அந்த கேரக்டர்க்கு என்ன தேவையோ அத காட்டி செஞ்சிருக்காங்க. லிப்-சின்க்லா கொற சொல்ல முடியாது, ஏனா நம்ப நாட்டு ஆளுங்களே நாட்டாம மிக்ஸ்சர் அங்கிள் மாதிரி தான் அசைக்கிறாங்க. படத்துக்கு அடுத்து மிகப்பெரிய பிளஸ் பி.சி.ஸ்ரீராமின் ஒளிப்பதிவு மற்றும் ரஹ்மானின் பாடல்கள், பின்னணி இசை. லைட்டிங், ஆங்கில்ஸ் (விகார முகத்தை மேக்-அப்ன்னு பளிச்சாக தெரியாமல்)எல்லாமே மெரிசல் பண்ணிருக்காரு. சீனா காட்சிகள், பாடல்கள், சண்டை காட்சிகள்ல குறிப்பா ரெண்டாம் பாதியில் வர முதல் சண்டைன்னு நெறைய எடத்துல பி.சி மேஜிக். சமீப காலத்தில் ரஹ்மானின் பின்னணி இசை ஐ அளவுக்கு பெரிசா ஈர்க்கவில்லை. காதல், சண்டை, செண்டிமெண்ட் காட்சிகள்ன்னு வரைட்டியான மியூசிக். ஏமி பொய் காதல் சொல்லும் இடத்தில் ஸ்ரேயா கோஷல் ஹம்மிங் - Highness. இனிமே மூணு மாசத்துல மியூசிக் கேட்டா மொகறகட்டைல குத்துங்க.

அடுத்து 'ஜே'ன்னு ஒரு ஸ்கிரிப்ட் இருக்கு, அஞ்சு வருஷம் நடிக்கிறீங்களா ?


இவ்ளோ விஷயங்கள் சொன்னியே, ஷங்கர் பத்தி சொல்லலையான்னு கேட்டா, படத்தோட மைனஸ்ஸே அவரோட நோஞ்சான் திரைக்கதையும், சுவாரசியம் இல்லாத காட்சி அமைப்பும் தான். முதல்வன் ரகுவரன் மாதிரி வில்லன் கேரக்டர் வச்சவரு, 'ஐ'ல  வீக் வில்லன்கள் வச்சு சொதப்பிட்டாரு. ஒரு ஹீரோ கெத்தா தெரியனும்ன்னா, இல்ல அவன் பழி வாங்கணும்ன்னா அந்த வில்லன்கள் மேல நமக்கு வெறுப்பு வரணும். ஆனா இதுல எல்லாமே டம்மி-பீஸ் பேரரசு டைப் காமடி வில்லைன்களா இருக்காங்க. அந்நியனில் ஆயிரம் லாஜிக் ஓட்டைகள், நெறைய வில்லைன்கள் இருந்தாலும் படம் பாக்குறவங்க சந்திச்ச பிரச்சனைகள காட்டி, அதோட நாமளும் பயணிச்சு, 'அவன எதாச்சும் பண்ணனும்டா'ன்னு நம்ம ஆதங்கத்த தூண்டிவிட்டு வில்லனுக்கு தண்டன கொடுப்பாரு. எ.கா - ரயில் உணவு - சொக்கன் 65 காட்சி. இதுல விக்ரம் கேரக்டர்ங்ற தனி ஒருவனின் பழிவாங்கும் கதைன்னு வேற ரூட்ல போகும் போது விக்ரமோட இந்த நெலமைக்கு நாம பரிதாப படுற மாதிரி காட்சிகள் இருக்கணும், ஆனா திருநங்கை காதல், விளம்பர நடிகன், கார்பரேட் முதலாளின்னு எல்லாரோட கேரக்டரும் வீக்கா இருந்ததால, விக்ரம் அவர்களை  போய் பழிவாங்கும் போது  நமக்குள் எந்தவித உணர்வும் இல்லை - சரி வந்துட்டல, சீக்ரம் தண்டன கொடுத்துட்டு போன்னு இருந்துச்சு. பாடல்களில் தெரிந்த (லேடியோ, பூக்களே, ஐலா) ஷங்கரின் ஸ்டாம்ப், திரைக்கதை வசனத்தில் மிஸ்ஸிங். சுஜாதா absence?

 திருநங்கைக்கும் காதல் வந்தால் எப்படி இருக்கும்ன்னு நல்லா யோசிச்சாலும் அந்த கேரக்டரை வடிவமைத்த விதம் பி-கிரேட் டைரக்டரை விட கேவலம். அவர்களை கேலி-பொருளாக சித்தரித்து, நாட்டாம டீச்சர் மாதிரி 'ஆஹ்ஹ்ஹ்ன்ன் ஆஹ்ஹ்ஹ்ன்ன் ஆஹ்ஹ்ஹ்ன்ன்' மியூசிக்ல உலவவிட்டு, அது காதலா காமமா இல்ல கருமமான்னு தெளிவே இல்லாத கதாபாத்திரம். அங்கவை சங்கவை அடுத்து Worst of Shankarன்னே சொல்லலாம். இதை நீக்குனா படத்துல ஒரு 20 நிமிஷ மொக்க கொறையும். விக்ரம் மண்டையில் அடிக்கவும், அதுக்காக  பழி வாங்க ஒரு கேரக்டர் அவசியமே இல்ல. சும்மா வர அடியாள் கூட அத பண்ணுவானே. ஷங்கர் பெருசா நம்புன (?!) சுரேஷ் கோபி கேரக்டர்லா படம் ஆரம்பத்துலேயே ஈஸியா கஸ் பண்ற ட்விஸ்ட். ப்ரா ஜெட்டியை பார்த்து மூடு ஏத்தி ஹீரோயின் மேல ஆசைபடுறது, 'ஹே மையில்ல், இங்க தொட்ட எதாச்சும் பண்ணுதா'ன்னு எகிப்துல புதைக்கப்பட்ட மம்மி காலத்து வில்லனிசம். திரைக்கதைல எப்பவுமே லீனியர் narrationல போய் செகண்ட்-ஹாப்ல ஒரு 20 நிமிஷம் பிளாஷ்பாக் வச்சு தட்டி தூக்குவாரு ஷங்கர். இதுல நான்-லீனியர்ல ட்ரை பண்ணி படம் முழுக்க பிளாஷ்பாக் தான் நெறஞ்சி இருக்கு. நடுவல க்ரூப்ல-டூப்பு, சிரிச்சா போச்சு மாதிரி விக்ரம் பழி வாங்குற காட்சிகள். படத்தோட Pacing இதுனால ரொம்ப அடிவாங்குச்சு. பத்தாததுக்கு மூணு மணி நேரத்துக்கும் மேல வேற. அடிக்கடி விளம்பரம் வேற போட்டதால நானும் பிரேக் உட்டுட்டான்டான்னு மூச்சா போக எழுந்தா Scene Transitionஆம். சண்டை காட்சிகள் நல்லா எடுத்தாலும் நாம டையர்ட் ஆகுற வரைக்கும் அடிச்சிட்டே இருக்காங்கப்பா. 10 பேர அடிச்ச ஒடனே சண்ட முடிஞ்சிடு சாமின்னு நிமிர்ந்து உக்காந்தா இன்னும் 30 பேர் அடிக்க வராங்க, டேய் அங்க என்ன கூழா ஊத்துறாங்க , வந்து வாங்கிட்டு போக?

விக்ரமின் உழைப்புக்கு ஏத்த வெற்றியும் அங்கீகாரமும் கிடைக்கணும், ஷங்கர் தோக்க கூடாதுன்னு நானும் ஆசபடுறேன். 200 கோடி, அர நாள் கூத்துக்கு அர்னால்ட்ட கூட்டிட்டு வந்து ஆடியோ, டீசர் ரிலீஸ் செலவுன்னு பில்ட்-அப் பண்ண நேரத்துக்கு திரைக்கதைய கொஞ்சம் பில்ட் பண்ணிருந்தா இந்த 'ஐ' HIGHஆ வந்துருக்கும். 'ஏ'க்கும் 'ஒ'க்கும் நடுவுல சிக்கிகிட்ட ஐ மாதிரி. 'ஏ'தோ பரவாலக்கும்  'ஒ'ன்ஸ் மோர்க்கும் நடுவுல இந்த 'ஐ' . விக்ரம்காக கண்டிப்பா திரையரங்கில் ஒன்ஸ் பாக்கலாம்.


ஐ - 'ஐ' want Shankar back

2 comments:

venkat csc said...

nice review

witherwings said...

Santhanam comedy konjam sumaar Dan... Athuvum second half la hospital poi villains ah kalaikaradellam highly insensitive...

Blogger templates

Custom Search